دانلود کتاب The Practical Past – گذشته عملی

Hayden White borrows the title for The Practical Past from philosopher Michael Oakeshott, who used the term to describe the accessible material and literary-artistic artifacts that individuals and institutions draw on for guidance in quotidian affairs. The Practical Past, then, forms both a summa of Whites work to be drawn upon and a new direction in his thinking about the writing of history.

Whites monumental Metahistory: The Historical Imagination in Nineteenth-Century Europe (1973) challenged many of the commonplaces of professional historical writing and wider assumptions about the ontology of history itself. It formed the basis of his argument that we can never recover what actually happenedin the past and cannot really access even material culture in context. Forty years on, White sees professional history’ as falling prey to narrow specialization, and he calls upon historians to take seriously the practical past of explicitly artistic works, such as novels and dramas, and literary theorists likewise to engage historians.

هایدن وایت عنوان گذشته عملی را از فیلسوف مایکل اوکشات وام گرفته است، که این اصطلاح را برای توصیف مواد قابل دسترس و مصنوعات ادبی-هنری که افراد و موسسات از راهنمایی در امور روزمره استفاده می کنند. بنابراین، گذشته عملی، هم خلاصه ای از کارهای سفیدپوستان را تشکیل می دهد که باید از آنها ترسیم شود و هم جهت جدیدی را در تفکر او درباره نوشتن تاریخ تشکیل می دهد. : تخیل تاریخی در اروپای قرن نوزدهم (1973) بسیاری از موارد رایج نوشته های تاریخی حرفه ای و مفروضات گسترده تر در مورد هستی شناسی خود تاریخ را به چالش کشید. این اساس استدلال او را تشکیل داد که ما هرگز نمی توانیم آنچه را که در گذشته اتفاق افتاده است بازیابی کنیم و واقعاً نمی توانیم حتی به فرهنگ مادی در زمینه دسترسی داشته باشیم. چهل سال بعد، وایت تاریخ حرفه‌ای را طعمه تخصص‌های محدود می‌داند و از مورخان می‌خواهد که گذشته عملی آثار هنری صریحاً مانند رمان‌ها و نمایشنامه‌ها را جدی بگیرند و از نظریه‌پردازان ادبی نیز می‌خواهد که مورخان را درگیر کنند.