توضیحات
Paradox informs the narrative sequence, images, and rhetorical tactics contrived by skilled dramatists and novelists. Their literary languages depict not only a war between rivals but also simultaneous affirmation and negation voiced by a tragic individual. They reveal the treason, flux, and duplicity brought into play by an unrelenting drive for respect. Their patterns of speech, action, and image project a convergence of polarities, the convergence of integrity and radical change, of constancy and infidelity. A fanatical drive to fulfill a traditional code of masculine conduct produces the ironic consequence of de-forming that codethe tragic paradox.
Tragic literature exploits irony. In Athenian and Shakespearean tragedy, self-righteous male or female aristocrats instigate their own disgrace, shame, and guilt, an un-expected diminishment. They are victimized by a magnificent obsession, a fantasy of un-alloyed authority or virtue, a dream of perfect self-sufficiency or trust. The authors of tragedy revised the concept of nobility to reflect the strange fact that grandeur elicits its own annulment. Strengths by strengths do fail, Shakespeare wrote in Coriolanus.
The playwrights made this paradoxical predicament concrete with a narrative format that equates self-assertion with self-detraction, images that revolve between incredible reversals and provisional reinstatements, and speech that sounds impressively weighty but masks deception, disloyalty, cynicism, and insecurity. Three heroic philosophers, Plato, Hegel, and Nietzsche, contributed invaluable but contrasting accounts of these literary languages (Aristotle’s Poetics will be discussed in connection with Plato’s attitude toward poetry). Their divergent descriptions can be reconciled to show that invalidations as well as affirmationsthe transmission of contrariesare essential for tragic composition.
An equivocal rhetoric, a mutable imagery, and an ironic progression convey the tortuous pursuit of personal preeminence or (in later tragic works by Kafka and Strindberg) family solidarity and communal safety. I am trying to integrate the disparate arguments offered by several notable theorists with technical procedures fashioned by the Athenian dramatists and recast by Shakespeare and other writers, procedures that articulate the tragic paradox.
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
پارادوکس توالی روایی، تصاویر و تاکتیکهای بلاغی را که توسط نمایشنامه نویسان و رمان نویسان ماهر ساخته شده است، آگاه میکند. زبان ادبی آنها نه تنها جنگ بین رقبا را به تصویر میکشد، بلکه تأیید و نفی همزمانی را نیز به تصویر میکشد که توسط یک فرد تراژیک بیان میشود. آنها خیانت، شار، و دوگانگی را آشکار می کنند که توسط یک انگیزه بی امان برای احترام به وجود آمده است. الگوهای گفتار، کردار و تصویر آنها همگرایی قطبیت ها، همگرایی یکپارچگی و تغییرات بنیادی، ثبات و بی وفایی را نشان می دهد. یک انگیزه متعصبانه برای تحقق یک کد سنتی رفتار مردانه، پیامد طعنه آمیزی از شکل دادن آن کد پارادوکس تراژیک را به همراه دارد.
ادبیات تراژیک از کنایه بهره می برد. در تراژدی آتنی و شکسپیر، اشراف زاده های زن یا مرد خودپسند، رسوایی، شرم و گناه خود را تحریک می کنند، که یک کاهش غیرمنتظره است. آنها قربانی یک وسواس باشکوه، فانتزی از اقتدار یا فضیلت بی آلایش، رویای خودکفایی کامل یا اعتماد می شوند. نویسندگان تراژدی مفهوم اشراف را بازبینی کردند تا این واقعیت عجیب را منعکس کنند که عظمت باعث لغو خود می شود. شکسپیر در کوریولانوس نوشت: نقاط قوت از طریق نقاط قوت شکست می خورند. span> نمایشنامه نویسان این وضعیت متناقض را با قالبی روایی عینی ساختند که ادعای خود را با خودکم بینی برابری میکند، تصاویری که بین معکوسهای باورنکردنی و بازگردانیهای موقتی میچرخد، و گفتاری که بهطور چشمگیری سنگین به نظر میرسد اما فریب، بیوفاداری، بدبینی و ناامنی را میپوشاند. سه فیلسوف قهرمان، افلاطون، هگل و نیچه، گزارش های ارزشمند اما متضادی از این زبان های ادبی ارائه کردند (شاعر ارسطو در ارتباط با نگرش افلاطون به شعر مورد بحث قرار خواهد گرفت). توصیفهای متفاوت آنها را میتوان برای نشان دادن اینکه ابطالها و همچنین تصدیقهای انتقال موارد مخالف برای ترکیب غمانگیز ضروری است، تطبیق داد.
یک لفاظی مبهم، یک تصویر متغییر، و یک پیشرفت کنایه آمیز، تعقیب پر پیچ و خم برتری شخصی یا (در آینده) آثار تراژیک کافکا و استریندبرگ) همبستگی خانواده و امنیت جمعی. من سعی می کنم استدلال های متفاوت ارائه شده توسط چندین نظریه پرداز برجسته را با رویه های فنی که توسط نمایشنامه نویسان آتنی شکل گرفته و توسط شکسپیر و سایر نویسندگان بازنویسی شده است، ادغام کنم، رویه هایی که پارادوکس تراژیک را بیان می کنند.
tag : دانلود کتاب پارادوکس تراژیک , Download پارادوکس تراژیک , دانلود پارادوکس تراژیک , Download The Tragic Paradox Book , پارادوکس تراژیک دانلود , buy پارادوکس تراژیک , خرید کتاب پارادوکس تراژیک , دانلود کتاب The Tragic Paradox , کتاب The Tragic Paradox , دانلود The Tragic Paradox , خرید The Tragic Paradox , خرید کتاب The Tragic Paradox ,
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.