دانلود کتاب Visualizing Posthuman Conservation in the Age of the Anthropocene – تجسم حفاظت پس از انسان در عصر آنتروپوسن

How do we understand the lives of nonhuman animals and our relationship with and responsibilities to them? What are the artifacts or things that help configure such perceived responsibility? And what does it mean to practice conservation in the Anthropocene? Amy D. Propen seeks to answer these questions inVisualizing Posthuman Conservation in the Age of the Anthropocene, which brings a visual-material rhetorical approach into conversation with material feminisms and environmental humanities to describe how technologies, environments, bodies, and matter work together to shape and reshape how we coexist with our nonhuman kin.

Through case studies in which visual technologies and science play a prominent role in arguments to protect threatened marine species-from photographs showing the impact of ocean plastics on vulnerable sea birds, to debates about seismic testing and its impact on marine species, to maps created from GPS tracking projects-Propen advances a notion of posthuman environmental conservation that decenters the human enough to consider ideas about the material world from the vantage point of the nonhuman animal. In so bringing together work in environmental humanities, animal studies, human geography, and visual-material rhetoric, Propen further shows how interdisciplinary ways of knowing can further shape and illuminate our various lived and embodied experiences.

چگونه زندگی حیوانات غیرانسانی و روابط و مسئولیت های خود در قبال آنها را درک کنیم؟ مصنوعات یا چیزهایی که به پیکربندی چنین مسئولیت درک شده کمک می کنند چیست؟ و تمرین حفاظت در آنتروپوسن به چه معناست؟ ایمی دی پروپن به دنبال پاسخ به این سؤالات در تجسم حفاظت پس از انسان در عصر آنتروپوسن است، که رویکرد بلاغی بصری-مادی را در گفتگو با فمینیسم های مادی و علوم انسانی محیطی به ارمغان می آورد تا توضیح دهد که چگونه فناوری ها، محیط ها، اجسام و ماده با هم کار می کنند تا نحوه همزیستی ما با خویشاوندان غیرانسانی خود را شکل دهند و دوباره شکل دهند.

از طریق مطالعات موردی که در آن فناوری های بصری و علم نقش برجسته ای در استدلال برای محافظت از گونه های دریایی در معرض تهدید دارند – از عکس هایی که تأثیر را نشان می دهند. پلاستیک‌های اقیانوسی روی پرندگان آسیب‌پذیر دریایی، بحث‌هایی درباره آزمایش‌های لرزه‌ای و تأثیر آن بر گونه‌های دریایی، نقشه‌های ایجاد شده از پروژه‌های ردیابی GPS-پروپن مفهومی از حفاظت از محیط زیست پس از انسان را پیش می‌برد که به اندازه‌ای تمرکز انسان را کاهش می‌دهد تا ایده‌هایی درباره جهان مادی را در نظر بگیرد. نقطه نظر حیوان غیر انسانی پروپن با گردآوری کار در علوم انسانی محیطی، مطالعات حیوانات، جغرافیای انسانی و بلاغت بصری-مادی، بیشتر نشان می‌دهد که چگونه روش‌های بین‌رشته‌ای دانستن می‌توانند تجارب مختلف زیسته و تجسم‌شده ما را بیشتر شکل دهند و روشن کنند.