دانلود کتاب Beyond Settler Time: Temporal Sovereignty and Indigenous Self-Determination – فراتر از زمان ساکنان: حاکمیت زمانی و خود تعیینی بومی

What does it mean to say that Native peoples exist in the present? In Beyond Settler Time Mark Rifkin investigates the dangers of seeking to include Indigenous peoples within settler temporal frameworks. Claims that Native peoples should be recognized as coeval with Euro-Americans, Rifkin argues, implicitly treat dominant non-native ideologies and institutions as the basis for defining time itself. How, though, can Native peoples be understood as dynamic and changing while also not assuming that they belong to a present inherently shared with non-natives? Drawing on physics, phenomenology, queer studies, and postcolonial theory, Rifkin develops the concept of ‘settler time’ to address how Native peoples are both consigned to the past and inserted into the present in ways that normalize non-native histories, geographies, and expectations. Through analysis of various kinds of texts, including government documents, film, fiction, and autobiography, he explores how Native experiences of time exceed and defy such settler impositions. In underscoring the existence of multiple temporalities, Rifkin illustrates how time plays a crucial role in Indigenous peoples expressions of sovereignty and struggles for self-determination.

منظور از اینکه مردمان بومی در حال حاضر وجود دارند چیست؟ در Beyond Settler Time مارک ریفکین خطرات ناشی از تلاش برای گنجاندن مردم بومی در چارچوب های زمانی مهاجرنشین را بررسی می کند. ریفکین استدلال می کند که ادعا می کند که مردم بومی باید به عنوان همتایان اروپایی-آمریکایی ها شناخته شوند، به طور ضمنی ایدئولوژی ها و نهادهای غیر بومی غالب را به عنوان مبنایی برای تعریف خود زمان در نظر می گیرند. با این حال، چگونه می‌توان مردم بومی را پویا و در حال تغییر دانست و در عین حال تصور نمی‌کرد که آنها متعلق به زمانی هستند که ذاتاً با افراد غیربومی مشترک است؟ ریفکین با تکیه بر فیزیک، پدیدارشناسی، مطالعات عجیب و غریب، و نظریه پسااستعماری، مفهوم «زمان ساکنان» را توسعه می‌دهد تا به این موضوع بپردازد که چگونه مردمان بومی هم به گذشته سپرده می‌شوند و هم در زمان حال وارد می‌شوند به شیوه‌هایی که تاریخ‌ها، جغرافیاها و غیر بومی‌ها را عادی می‌کند. انتظارات او از طریق تجزیه و تحلیل انواع مختلف متون، از جمله اسناد دولتی، فیلم، داستان، و زندگی نامه، به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه تجارب بومی زمان از چنین تحمیل های مهاجران فراتر رفته و آنها را به چالش می کشد. ریفکین با تأکید بر وجود زمان‌بندی‌های چندگانه، نشان می‌دهد که چگونه زمان نقش مهمی در بیان حاکمیت و مبارزات مردم بومی برای تعیین سرنوشت دارد.